Tijdschrift voor actuele filosofie
Het derde nummer van 2011 staat online. Enkele historische gebeurtenissen bepalen het raamwerk waarbinnen de bijdragen aan dit nummer van Krisis passen.
Vijfenzeventig jaar geleden, in 1936, verscheen Walter Benjamins befaamde Kunstwerk-essay, misschien wel het bekendste essay over kunst van de vorige eeuw. Benjamin analyseert daarin hoe technologische en politieke ontwikkelingen zowel de eigen aard als de politieke rol van het kunstwerk transformeren. Een viertal auteurs uit binnen- en buitenland geeft gehoor aan de oproep van de Krisis-redactie om dit essay in te zetten als inspiratiebron voor een eigen reflectie op de toestand van het kunstwerk, in de huidige politieke, maatschappelijke en culturele constellatie.
Nog maar, of alweer, tien jaar geleden was het 9/11. Tijdens een discussie-avond in het Amsterdamse Spui25 richtte een drietal auteurs zich op een van de gevolgen van deze aanslagen voor ons aller dagelijks leven: de angst voor een ‘onzichtbare vijand’. Bovenop de onzichtbare gevaren van de ‘risicomaatschappij’ komt nu de bedreiging van de onzichtbare vijand, een vijand waarnaar we permanent speuren maar die we maar niet weten te identificeren of te lokaliseren. In hun bijdragen gaan de auteurs in op hoe we ons dit nieuwe gevaar voorstellen, hoe we het proberen zichtbaar maken, en welke politieke conclusies we eraan verbinden.
Geheel hedendaags is het Occupy-fenomeen. Rogier van Reekum vraagt zich in een bevlogen essay af wat deze beweging zegt over het politieke zelfbeeld en over de stijlen van burgerschap in de Verenigde Staten en in Nederland. Enkele recensies sluiten dit laatste Krisis-nummer van 2011 af.
Ook Krisis moet overleven en hoewel we op onze website meer dan 7000 bezoekers per maand hebben, wordt er slechts sporadisch een donatie aan Krisis gedaan. Daardoor dreigt onze kas leeg te raken. Maak alstublieft een bedrag over alvorens u inhoudelijk op de verschillende bijdragen te storten. Rekeningnummer 5172630, ING, ten name van Stichting Krisis, Amsterdam.